پدیده رسوب یکی از عوامل ایجاد بحران کمی و کیفی آب های سطحی بوده به طوری که حجم رسوبات، نه تنها حجم آب خالص ورودی به مخازن را تحت تاثیر قرار داده بلکه با گذشت زمان از حجم مخازن و سدها می کاهد. پیچیدگی های پدیده رسوب و مشکلات کمینه نمودن عوامل موثر بر آن از یک سو، عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق و کافی از میزان آورد رسوب و همچنین فقدان اندازه گیری های دراز مدت فرسایش از سوی دیگر، مانع از دستیابی محققین به نتایج قابل اطمینان و منجر به عدم قطعیت ها در این زمینه های مطالعاتی رسوب شده است. از جمله روش های بررسی وضعیت نسبی فرسایش در حوضه های آبخیز بالادست می توان به استفاده از میزان رسوب خروجی از حوضه ها اشاره نمود. در این راستا اندازه گیری روزانه بار معلق روشی مناسب بوده و در عین حال مستلزم اندازه گیری های پیوسته این پارامتر می باشد. به دلیل مشکلات موجود در اندازه گیری میزان رسوب در شرایط سیلابی، در سال های اخیر تخمین میزان رسوب با استفاده از پارامترهای فیزیولوژیکی و هیدرولوژیکی حوضه آبریز مورد توجه محققین قرار گرفته است. در این مطالعه، با استفاده از داده های اندازه گیری شده دبی جریان و رسوب در پنج ایستگاه حوضه طالقان رود برای دوره آماری متوسط 30 ساله، رابطه توانی حاکم برای هر پنج ایستگاه بدست آورده شد. نتایج نشان داد بهترین مدل توانی برازش یافته متعلق به ایستگاه گته ده با ضریب تبیین 0.92 می باشد. بطور کلی ضریب تبیین رابطه توانی برازش یافته در ایستگاه های مختلف بیشتر از 0.80 بدست آورده شد که رابطه تجربی و توانی حاکم را تصدیق می نماید. بعد فرکتالی هر زیر حوضه از آنالیز تصاویر بدست آمده توسط نرم افزار ArcGIS 9.2 و با استفاده از روش شمارش جعبه ها (box-counting) محاسبه گردید. سایر خصوصیات فیزیولوژیک حوضه نظیر مساحت، محیط و طول آبراهه ها نیز با استفاده از نرم افزار ArcGIS 9.2 تعیین شدند. نتایج نشان داد پارامترهای بعد فرکتالی و طول آبراهه اصلی هر زیرحوضه پارامترهای مناسبی در برآورد مقدار متوسط آورد رسوب سالانه بوده بطوریکه رابطه غیرخطی با ضریب تبیین 0.999 با استفاده از نرم افزار SAS و مدل رگرسیونی غیرخطی بدست آورده شد. نتایج همچنین نشان داد که بعد فرکتالی بدست آمده برای هر زیر حوضه با محیط و مساحت آن زیر حوضه دارای همبستگی بالائی می باشد (R2>0.98).